العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

308

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

انجام مىدهند ، زندگى و مرگ آنها يكسان خواهد بود ، داورى آنها در اين جا بسيار بد است . بعد از اين على عليه السّلام دست خود را بالاى شانه همام گذاشت و گفت : اى كسى كه از شيعه اهل بيت سؤال مىكنى همان اهل بيتى كه خداوند پليدى را از آنها برده و آنها را پاك و پاكيزه قرار داده و در كتاب خود آنها را در رديف پيامبر خود پاك قرار داده است . شيعيان كسانى هستند كه خدا را مىشناسند و به اوامر او گردن مىنهند ، آنها اهل فضيلت‌ها و مقامات عاليه و اهل نعمت‌ها و احسان‌ها مىباشند ، آنها پيوسته حق را در نظر مىگيرند و به حق سخن مىگويند ، لباسهاى ميانه در برمىكنند و در پوشش زياده روى ندارند . با فروتنى راه مىروند و همواره سربزير دارند ، براى طاعت خداوند سر فرود آورده‌اند و براى عبادت او خاضع شده‌اند آنها از آنچه خداوند حرام كرده است ديده بر هم مىنهند ، گوشهاى خود را براى شنيدن علم سودمند باز مىكنند و مسائل دينى را فرا مىگيرند . آنها در مشكلات راضى هستند همان گونه كه در هنگام وسعت و آسايش راضى مىباشند آنان به هر چه خداوند براى آنها بخواهد راضى هستند و اگر اجل آنها در دست خداوند نبود جان آنها يك لحظه در بدن‌ها استقرار پيدا نمىكرد ، زيرا آنها براى لقاء پروردگار بسيار شائق هستند و از عذاب خداوند مىترسند . خالق در نزد آنها بسيار بزرگ است و غير از او هر چه هست در نظر آنان حقير و ناچيز مىباشد آنها مثل اينكه در بهشت آرميده‌اند و در آنجا روزى مىخورند و بر پشتيها تكيه زده‌اند ، و خود را در جهنم مىنگرند و در آنجا معذب مىباشند . دلهاى آنها محزون ، مردم از دست و زبان آنها در آسايش مىباشند ، بدنهاى آنها لاغر و خواسته‌هايشان سبك هست ، آنها مردانى عفيف هستند در راه اسلام بسيار كمك كرده‌اند اين جماعت روزهايى صبر كردند ولى براحتى طولانى